Ter gelegenheid van de veertig dagen tijd.
Ach, hoe eenzaam zit zij neer, de eens zo levendige site.
Een weduwe is ze geworden, zij die groot was op het internet,
de koningin van de blogsites is tot slavernij vervallen.
Heel de nacht weent zij, haar wangen zijn nat van tranen.
Er is niemand die haar troost, niemand van haar vele bloggers;
geen vriend bleef haar Trouw, allen zijn haar vijandig gezind.
De afdeling Blogs is verbannen na een tijd van nood en zware onderdrukking;
hij zit neer te midden van de lezers, maar vindt geen rust:
zijn vervolgers belagen hem, drijven hem in het nauw.
De wegen naar Poëzie treuren, er zijn geen feestgangers meer.
Haar poorten liggen verlaten, haar dichters zuchten,
haar kinderen zijn bedroefd. En zijzelf: bitter is haar lot.
Haar vijanden zijn heer en meester, zo zeker van zichzelf.
De REDACTIE heeft haar dit aangedaan om haar vermeende overtredingen.
Haar kinderen zijn gevangen weggevoerd, voor de vijand uit.
Schrijf! heeft al haar glans verloren.
Haar bezoekers zijn als herten die geen weidegrond meer vinden.
Ze zijn gevlucht, van al hun kracht beroofd, voor hun vervolgers uit.
naar Klaagliederen 1:1-6
Bijpassende muziek: http://www.youtube.com/watch?v=B9BnqgvHCNw&feature=related
dinsdag 5 april 2011
maandag 4 april 2011
Ieder vervoert zijn eigen doden
Mijn moeder die als hoogste wijsheid mij liet weten:
het leven is als een kinderhemd, kort en bescheten
mijn vader die mij mijn vrijheid heeft ontnomen
de tante die wist dat er niets van mij terecht kon komen
de buurvrouw die mij met een bezem uit haar tuin verjoeg
de onderwijzer die mij sloeg, maar nooit genoeg
de dominee die zei dat ik was verdoemd
mijn oma die mij verwende, omdat ik naar haar was vernoemd
ik draag ze altijd bij me, tot in het graf
daar leg ik ze, behoedzaam, af.
het leven is als een kinderhemd, kort en bescheten
mijn vader die mij mijn vrijheid heeft ontnomen
de tante die wist dat er niets van mij terecht kon komen
de buurvrouw die mij met een bezem uit haar tuin verjoeg
de onderwijzer die mij sloeg, maar nooit genoeg
de dominee die zei dat ik was verdoemd
mijn oma die mij verwende, omdat ik naar haar was vernoemd
ik draag ze altijd bij me, tot in het graf
daar leg ik ze, behoedzaam, af.
zondag 3 april 2011
Hangplek
'Nou, wat vind je ervan?'
De haringman wijst op een blauw plastic bankje voor de kraam, waarop een magere stille man heeft plaatsgenomen. Zijn gezicht, dat sporen draagt van gediciplineerd cafébezoek, is naar de zon gericht en zijn benen heeft hij genoeglijk over elkaar geslagen.
Hoewel de lente vandaag flink haar best doet, is zijn trui maar een klein stukje open geritst, alsof hij de dag waar hij net is ingestapt nog niet helemaal vertrouwt.
De meeste mannen op bankjes nemen die nadrukkelijk in bezit door hun benen te spreiden en de armen aan beide zijden over de rugleuning te draperen, waarbij ze drie zitplaatsen tegelijk occuperen met een blik die nog op zoek lijkt naar de zapper.
Hij heeft alleen beslag gelegd op een bescheiden hoekje en wekt de indruk dat op het eerste verzoek af te zullen staan.
'Wat vind ik waarvan', vraag ik pesterig. 'Bedoel je die meneer of..'
'Nee, dat bankje natuurlijk', antwoordt de haringman ongeduldig, 'aan hém is niets moois meer te ontdekken.'
'Je hebt een hangplek', constateer ik, 'maar wel een beetje zuinig.'
'Ja natuurlijk, samenscholingen kan ik hier niet hebben.'
'En zit die meneer er allang?'
'Ik kan zeggen wat ik wil, maar ik krijg hem niet weg.'
De man buigt zich grinnikend naar ons toe.
'Het is een bankje van niks hoor', zegt hij. Het wiebelt en het zakt door. Meer heeft hij niet voor ons over.'
'Ondankbare honden zijn het, die klanten', zegt de haringman.En naar het bankje:
'Dat komt jij bent te zwaar Wiebe, daar maakt de Blokker die dingen niet voor.'
'Maar, ik geef toe het knapt er wel van op', bemiddel ik.
'Ja', mengt zijn vrouw zich in het praatje, 'het heeft iets huiselijks vindt u ook niet?'
'Huiselijk, allemaal prima, maar wel door blijven werken hoor', de haringman heeft zijn mimiek voor de bühne weer opgezet.
'Ik denk ook nog aan een parasol als het dit weer blijft', zegt ze met een dromerige blik.
'Weet je wat dat kost', bromt de haringman, 'denk maar aan mij da's veel goedkoper.'
'Nou', lacht ze, 'daar ben ik dan gauw klaar mee.'
Een jolige stemming verspreidt zich door de kraam.
'Mijn vader zei nog, zou je het nou wel doen jongen, dat trouwen', zegt de haringman tegen niemand in het bijzonder.
'Ach man, krijg wat.'
'Kom maar hier naast mij zitten hoor Ada', zegt de man op het bankje. 'Het is een rotvent.'
Ze overhandigt mij met een vergoelijkende glimlach een handje wisselgeld.
'Wilt u een tasje of gaat het zo mee?'
De haringman wijst op een blauw plastic bankje voor de kraam, waarop een magere stille man heeft plaatsgenomen. Zijn gezicht, dat sporen draagt van gediciplineerd cafébezoek, is naar de zon gericht en zijn benen heeft hij genoeglijk over elkaar geslagen.
Hoewel de lente vandaag flink haar best doet, is zijn trui maar een klein stukje open geritst, alsof hij de dag waar hij net is ingestapt nog niet helemaal vertrouwt.
De meeste mannen op bankjes nemen die nadrukkelijk in bezit door hun benen te spreiden en de armen aan beide zijden over de rugleuning te draperen, waarbij ze drie zitplaatsen tegelijk occuperen met een blik die nog op zoek lijkt naar de zapper.
Hij heeft alleen beslag gelegd op een bescheiden hoekje en wekt de indruk dat op het eerste verzoek af te zullen staan.
'Wat vind ik waarvan', vraag ik pesterig. 'Bedoel je die meneer of..'
'Nee, dat bankje natuurlijk', antwoordt de haringman ongeduldig, 'aan hém is niets moois meer te ontdekken.'
'Je hebt een hangplek', constateer ik, 'maar wel een beetje zuinig.'
'Ja natuurlijk, samenscholingen kan ik hier niet hebben.'
'En zit die meneer er allang?'
'Ik kan zeggen wat ik wil, maar ik krijg hem niet weg.'
De man buigt zich grinnikend naar ons toe.
'Het is een bankje van niks hoor', zegt hij. Het wiebelt en het zakt door. Meer heeft hij niet voor ons over.'
'Ondankbare honden zijn het, die klanten', zegt de haringman.En naar het bankje:
'Dat komt jij bent te zwaar Wiebe, daar maakt de Blokker die dingen niet voor.'
'Maar, ik geef toe het knapt er wel van op', bemiddel ik.
'Ja', mengt zijn vrouw zich in het praatje, 'het heeft iets huiselijks vindt u ook niet?'
'Huiselijk, allemaal prima, maar wel door blijven werken hoor', de haringman heeft zijn mimiek voor de bühne weer opgezet.
'Ik denk ook nog aan een parasol als het dit weer blijft', zegt ze met een dromerige blik.
'Weet je wat dat kost', bromt de haringman, 'denk maar aan mij da's veel goedkoper.'
'Nou', lacht ze, 'daar ben ik dan gauw klaar mee.'
Een jolige stemming verspreidt zich door de kraam.
'Mijn vader zei nog, zou je het nou wel doen jongen, dat trouwen', zegt de haringman tegen niemand in het bijzonder.
'Ach man, krijg wat.'
'Kom maar hier naast mij zitten hoor Ada', zegt de man op het bankje. 'Het is een rotvent.'
Ze overhandigt mij met een vergoelijkende glimlach een handje wisselgeld.
'Wilt u een tasje of gaat het zo mee?'
Verlosser
... Een sekte aan de rand van de Veluwe voorspelt het einde der tijden. Het lijkt er op of 'Verlosser' Johan Cruijff Ajax nog verder in de chaos heeft gestort. ...
Japan, een nucleaire vuilnisbelt
Evacuaties, jodiumtabletten
In Libië razen de kruisraketten
Het eind der tijden wordt alom voorspeld
Juist nu is Zijne Cruijff tot ons gekomen
Helaas, ook hij heeft splijtstof meegenomen.
Japan, een nucleaire vuilnisbelt
Evacuaties, jodiumtabletten
In Libië razen de kruisraketten
Het eind der tijden wordt alom voorspeld
Juist nu is Zijne Cruijff tot ons gekomen
Helaas, ook hij heeft splijtstof meegenomen.
Overal vlaggetjes (sv)
Feest
Overal vlaggetjes
Waarom die vrolijkheid
Wat vieren we vandaag
Vlaggetjesdag?
zaterdag 2 april 2011
Sorry!
Sorry ik heb geloof ik wat uit te leggen. Het zit zo ik ben nu zeven jaar en niet geholpen. Baasje wil dat niet. Ze denkt dat ik dan sloom en dik word. 'Ik wil niet met een rolmops aan de lijn de wijk in,' zegt ze. Ik ben dus een actieve hond en wil wel eens wat. Maar zoals ik al zei, ik loop altijd aan de lijn. Nu heb ik vriendschap gesloten met Mo. Een mooie witte poes met cyperse vlekken, die sinds een paar jaar bij ons in huis woont. We dollen samen, snuffelen aan elkaar, kruipen bij elkaar in de mand en van het een komt soms het ander. En nu - ik wist helemaal niet dat het kon - is ze bevallen van ja wat zijn het eigenlijk: poezenhondjes of hondenpoesjes! Schattig om te zien hoor! Wit met vlekken, maar ze geven kopjes en blaffen. Nou je snapt dat baasje wel een beetje overdonderd was: 'Jip wat heb je nu gedaan,' riep ze? Ik schaamde me dood, wist echt niet waar ik het zoeken moest. Gelukkig gaan ze wel gewoon op de kattenbak, zodat baasje niet met al die poezige hondjes de straat op hoeft.
Het schijnt wel meer voor te komen, toevallig las ik vandaag op het internet dat er begin februari een hond geboren is met typische katteneigenschappen. Alleen was dat niet helemaal spontaan gegaan. Volgens het Landelijk Informatiecentrum Gezelschapsdieren was er wat geknoeid met genen. Het was trouwens toch een hele rare dag vandaag. Op de TV werden homostellen in de echt verbonden om te vieren dat tien jaar geleden in Nederland het eerste homohuwelijk werd voltrokken. Trouwen wordt straks ook veel simpeler, want dat doe je dan gewoon via Twitter: Twedding gaat dat heten. Kinderen mochten zich laten tatoeëren. In Diergaarde Blijdorp loopt een blauw ijsbeertje rond en in de bossen tussen Hilversum en Baarn hebben ze een Fluitegel – een nieuw soort egel – gespot. In de Chinese stad Xi'an hebben ze in een 2400 jaar oude pot een dode hond gevonden en bij het uitgraven van catacomben in Egypte acht miljoen gemummificeerde honden van 2500 jaar geleden. Die beestjes werden speciaal gefokt om opgeofferd te worden aan de god Anubis, die zelf een hondenkop had en als dank voor het geluk van de mensen zou zorgen.
Je weet vandaag de dag toch niet wat je kan en moet geloven. Wat ik wel weet is dat Mo en ik niets verknoeid hebben en nu lopen er hier vijf wezentjes rond, die straks misschien identiteitsproblemen krijgen. Een geluk bij een ongeluk is dan weer dat Google een speciale translate software heeft ontwikkeld waarmee mensen met dieren kunnen praten. Handig voor baasje want als psycholoog kan ze straks onze kinderen helpen om te bepalen of ze als kat of hond door het leven willen gaan!
Woef! Jip
Utrecht 1 april 2011
http://jips-snuffelhoek.blogspot.com/
mailadres: jip.russell@gmail.com
vrijdag 1 april 2011
Abonneren op:
Posts (Atom)