De beste baan ter wereld (fragment)

Mefisto:

Onze company is toonaangevend
de organisatie is informeel en uitermate dynamisch
wij bieden individuele oplossingen aan particulieren en bedrijven die op zoek zijn
ben jij die teamplayer met humor die ook zelfstandig
zijn weg weet te vinden binnen een complexe werkomgeving
ben je flexibel en vasthoudend met gevoel voor verhoudingen
schuw je niet om je mening te geven
ben je proactief, pragmatisch en oplossingsgericht
omdat mensen de basis vormen voor onze organisatie
investeren wij in het ontwikkelen van de competenties van onze medewerkers
op ieder niveau binnen onze organisatie
dan ga jij voor ons images uitrollen van cliëntsystemen
nieuwe prospects behandelen en bestaande pre-leases opvolgen
zodat maximale resultaten op de targets kunnen worden behaald.


Koor:

Wij zijn flexibel en staan open voor veranderingen
Wij zoeken actief naar kansen voor zelfontwikkeling en opleidingen
Wij werken graag met targets en streven ernaar deze met betrokkenheid te behalen
Wij signaleren de behoeften van klanten
Wij herkennen commerciële mogelijkheden in ons werk
Wij drukken ons duidelijk op een professionele manier uit
Wij zijn in staat klanten te beïnvloeden door middel van de beschikbare tools
Wij leggen prioriteiten in ons werk, werken taken tijdig af en werken zelfstandig
Wij werken efficiënt als lid van een team
Wij dragen zorg voor een optimaal check-out proces.

De vrouw die alles zelf doet.

Onder dit kopje heb ik een paar foto's geplaatst waarin de vordering van de restauratie is te zien. Gekoppeld aan het fenomeen moederdag.

Verre van gezellig (sv)

Een halve eeuw geleden op visite bij familie.

Getrakteerd op luxe uitstapjes, eten en drank.

The sky was the limit.

Pappa kromp en ik liep op mijn tenen.

Het was verre van gezellig.

Moederdag

Het was weer verre van gezellig
zij schonk zichzelf nog maar eens in
kloek kloek kloek kloek kloek kloek kloek
de sherry brandde in haar slokdarm

drinken is geluidloos huilen.

Geluidloos (sv)

Stilte

Vredige rust

Slechts natuurlijke golven

Mogen bij mij binnen

Geluidloos

Mijn kleine oorlog

Ik raak geëmotioneerd van beelden - uit welke oorlog dan ook – van moeders met in hun armen uitgemergelde kinderen. Moet huilen als ik de grote doffe ogen in het oude gerimpelde kindergezicht ontmoet. Alsof ik kijk naar mijn eigen kleine geschiedenis

.

Wat beklijft van de doorreis

Het licht dat ik meende te zien
aan het einde van de tunnel

het onwetend deinen
en nietsvermoedend soezen
in een kinderwagen

ik suis met mijn step
door de wind
geroutineerd gebruik ik
het rempedaal

ik fiets van huis naar school
en van het kastje naar de muur

en stuiter met een opgevoerde solex
over kinderhoofdjes

verslind het asfalt op vakanties
vlieg naar mijn bestemmingen
altijd op zoek naar bagage

files verken ik in het wandeltempo
dat nu mijn rolstoel heeft
een luide stem roept door de mist
woorden zonder betekenis

een warme vrouwenstem zegt mij
dat ik niet moet vergeten uit te checken

ik hoor nog het omfloerst geknerp
van rubberwielen aan een draagbaar
waarop mijn kist zich doelbewust verplaatst
over het grind op de begraafplaats

een handvol voetstappen daarachter.