120 uur papier prikken voor de man die de wetenschappelijke carrière van tientallen studenten sociale psychologie om zeep geholpen heeft met zijn eigenhandig vervalste onderzoeksgegevens.
Je zal maar ergens moeten solliciteren met op je cv je medewerking aan het rapport over de relatie tussen afnemende potentie bij hoog opgeleide Urban Professionals en het buiten zetten van de vuilniszak. Of het verband tussen de gezinsinname van frisdrank in Vinexwijken en het beroep op Jeugdzorg en Kinderbescherming.
Deze tak van wetenschap, waar we na de malversaties van Diederik Stapel weinig tot niets meer van gehoord hebben heeft zich in een klap belachelijk en overbodig gemaakt.
Het onderzoek naar de relatie tussen meervoudige orgasmes en het onder de lakens hardop achterstevoren citeren van het Bulgaarse alfabet, schijnt voortijdig afgebroken te zijn.
Net als dat we nooit zullen we weten wat de invloed is van een hele osseworst per dag op het behalen van het diploma geoefend zwemmer 3.
Geen wonder dat hoogleraren in deze studierichting zich buitengewoon verontwaardigd hebben uitgelaten over de strafmaat die de rechtbank gehanteerd heeft. De affaire betekent het demasqué van hun hele beroepsgroep, het aantal studenten daalt dramatisch en de faculteit heeft zich inmiddels in het bezemhok van de Universiteit teruggetrokken.
Maar evenzogoed ongelofelijk dat je binnen een jaar je arrogante kop alweer in de media laat zien om een boek en een theatertour aan te kondigen. Een deal met de rechtbank gesloten. Het schaamteloos etaleren van een vals soort schuldbewustzijn en dat ook nog eens publiekelijk te gelde willen maken.
Terwijl je eigenlijk zou moeten onderzoeken wat het zelfreinigend vermogen is van een langdurig verblijf in een heel diep zelf gegraven gat.
Ik hoop op lege theaters, de papierversnipperaar en daarna abolute stilte in de zaal.