Hebbes

'Heb je soms pauze', vraag ik, als de flappen van het windscherm achter me dichtslaan.
De haringman zit op een krukje achter zijn snijplank. Zijn hoofd komt net boven de toonbank uit.
Het is zijn vrouw die de klanten helpt. Ze zegt nooit veel. In haar houding ligt de welwillende afstand die vrouwen soms in acht nemen nadat ze hun echtgenoot een levenlang van te dichtbij hebben meegemaakt.
Niet te beroerd om te blijven, maar gematigd enthousiast over zijn vorderingen in het huwelijksleven.
Ik hoor een onverstaanbaar gebrom, de haringman heeft zijn mond vol. Met een afgehapte witte boterham in zijn hand tast hij naar de beker koffie die achter hem staat.
Dan komt een ouder echtpaar binnen. Abrupt staat hij op om de nieuwe bestelling aan te nemen.
'Rustig aan, je moet goed kauwen', zegt de nieuwe klant. Hij draagt zijn vrouw als een handtas aan zijn linkerarm.
'Káuwen', herhaalt de haringman in overdreven Haags.
'Precies, rustig káuwen', imiteert de ander.
Dat is ook beter voor de spíjsvertering, voeg ik er in mij beste Haags aan toe.
'En voor dat andere', vult de man aan.
'Zoals Kooten en Bie', het gezicht van de haringman licht op bij de herinnering. Hij buigt zich samenzweerderig naar ons toe, trekt een scheef gezicht en zegt met zijn toneelstem:
'Ik spuit nog steeds vanaf 50 meter een volwassen man van ze brommer'.
Hij kijkt ons aan met de blik van een vijf jarige die voor het eerst een moederdagversje heeft opgezegd.
........
Er wordt een moment gezwegen. Ik zie zijn vrouw die zich afwendt en een stapje achteruit doet.
'Nou zijn van Kooten en de Bie 20 jaar op de televisie geweest', zeg ik. 'En dit is weer het enige dat bij deze man is blijven hangen.'
'Het is hier een poel des verderfs', zegt de andere man somber.
'Ik moet van mijn vrouw elke zaterdag mijn mond spoelen als ik thuiskom, verklaar ik.
'Maar dat komt ook door zijn haring', plaatst mijn gelegenheidspartner de touché..
Verbluft kijkt de haringman ons aan.
'Ik verkoop jullie nooit meer wat', zegt hij met een heel klein lachje
Hebbes!

Wens

Ik heb er weer lang over nagedacht: Wat wens ik mensen toe bij het aanbreken van dit nieuwe jaar? Vrede! Veiligheid! Geluk! Vrijheid! Misschien is het juist wel fijn om van tijd tot tijd een flink robbertje te vechten. Ik wens dan wel dat iemand daar dan gezond uit te voorschijn komt. Dat natuurlijk weer wel!
Ik kan ook net als mijn Opa altijd deed, op Oudejaarsavond om vijf minuten voor twaalf uit mijn stoel opstaan en me terugtrekken in de lakenstraat. Dan hoef ik me ook geen kopzorgen te maken over dat wat ik mensen allemaal toe wens! Maar zo zit ik niet in elkaar. Ik hou het dit jaar dus maar op gezond. Want heb ik bedacht, als je gezond bent kan je zelf wel voor vrede, veiligheid, geluk en vrijheid zorgen!

Over lopen

Even een kort bericht vanuit de loopgraaf. Hier loopt alles naar wens. De vijand loopt hier regelmatig in de val, dus dat loopt echt goed. We moeten natuurlijk wel steeds alert blijven, want anders worden we overlopen. Hoe loopt het bij jullie? Loopt de kleine al? En lopen de zaken naar wens? Is de overloop al geschilderd? En loopt de wastafel alweer door?

De emoties lopen hier hoog op als de mannen eraan denken hoe ze vorig jaar om deze tijd nog met hun gezinnen door het bos liepen. Dan lopen ook bij mij de tranen wel eens over de wangen, maar niet van het lachen. Van de week is er één van ons overgelopen. Echt onbegrijpelijk. Als we het geweten hadden, hadden we hem natuurlijk nooit laten lopen. Maar soms lopen die dingen nu eenmaal zo. Het loopt sowieso natuurlijk zoals het loopt. Het moet ook lopen zoals het loopt, want als je van tevoren alles wist zou alles natuurlijk anders lopen.

Ik moet de loop van mijn geweer nog poetsen, maar ik wil niet te hard van stapel lopen. Als alles loopt zoals gepland, ben ik over drie maanden weer thuis. Als ik tenminste niet overgeplaatst word naar het andere district, waar een rivier doorheen loopt. Wij bouwen daar bruggen - letterlijk bedoel ik - en de locals plegen daar nogal wat aanslagen. Ze zwemmen zeker liever dan dat ze lopen. Maar het recht moet zijn loop hebben en daar zorgen wij dan voor.

Nou ik ga stoppen. Loop niet in zeven sloten tegelijk. Ajuus.

Bij het raam

De tijd is oud
ik strompel door de dagen
de rug gebogen
mijn gemoed is zwaar
Ik ben
zoals dit
bijna dode jaar
en al mijn daden
worden streng gewogen

mijn lentes waren
licht en onbezonnen
in alle zomers
was ik
lui en loom
En menig herfst vervloog
als in een lange droom
nu is de winter
aan zijn overval begonnen

Het is te kort
zo kort
dit zoele zoete leven
het beeld vertekent in
de druppels op de ruit
onder mijn ogen
zaait
de tijd zich uit
ik koester zacht
wat mij van nu af
is gegeven

Er piept een schommel in
de tuin waar ik ooit was
Ik hoor een jongen huilen
achter het glas.

Job

DEN HAAG - Job Cohen wil leider blijven van de PvdA, ook als zijn partij verliest tijdens de Statenverkiezingen in maart.
----


Er heeft ons net een Jobstijding bereikt
In maart gaat zijn partij dus dik verliezen
En ook daarna valt er niets nieuws te kiezen
Want Job zegt dapper dat hij niet bezwijkt:

Al blijft er niemand over, valt het doek
Hij gaat niet naar een andere Job op zoek.

Tijd

AMSTERDAM – De Sahara bood duizenden jaren geleden mogelijk onderdak aan vele soorten vissen. Dat hebben Britse wetenschappers vastgesteld.

----

In de Sahara zwommen vroeger vissen
En op de Noordpool joeg de krokodil
De mammoet stampte, verder was het stil
En er liep nog geen mens te kissebissen

De sterreling die hier de boel komt checken
Zal ooit van ons geen spoortje meer ontdekken.

De komst van het licht (2)

Kou regeert het land
vorst houdt de grond in zijn greep
de dagen lengen.