woensdag 12 oktober 2011

Thuis

Het huis kijkt ons niet aan als we met een kilo post
onder de arm de gang inlopen en het licht aanknippen.
Stil en verwijtend staan de kamers om ons heen. Hoe we het in ons hoofd haalden om zo lang weg te blijven.
Het huis is als een kat die zich niet laat paaien, als een kind dat zich onverzoenlijk afwendt je het te laat van school hebt opgehaald.
Het huis moet verwend, gepoetst, opgewarmd, gevoed met geuren, stemmen en muziek. Voorzichtig beginnen we met licht en lucht en water, maar geen hakken, geen geklos. Stilletjes beroeren we het huis op kousenvoeten.
We hebben heel wat goed te maken.

2 opmerkingen:

Marja zei

Voorzichtig wordt het huis weer een thuis.

Ferrara zei

Andante, andante.