woensdag 16 januari 2013

Zondag


Zoals ik warm word
van een vloeiende gitaarsolo 
me dwingend 
naar mijn eigen instrument
De snaren onder mijn vingertoppen
te voelen spannen 
de akkoorden vol en zwoel 
tegen elkaar te  vleien

Zoals me diep van binnen raakt 
hoe Remco Campert 
bedeesd en broos
maar vol 
van oude ingehouden kracht
zijn verzen leest 
en ik 
mijn eigen woorden voel trappelen
om te worden losgelaten
Zoals mijn moed groeit
de sluis te openen 
leeg te stromen 
over een kale brokkelige
winterakker

( VPRO Vrije geluiden en Boeken 5 januari 2013 )

2 opmerkingen:

Heldinne zei

och ja, wat was dat prachtig, die Remco. Zijn columns zijn ook zo ontroerend.

Sagita zei

Mooi verwoord Pas. ik vond het ook heel ontroerend!